Wie dit herskryf het kan ek nie sê nie, maar die oorspronklike artikel kom van die Hudson Institute, een van daai tipiese Amerikaanse “think tanks” wat veg vir private eiendomsregte, vryheid van spraak, demokrasie en ‘n vrye mark. Dis nooit heeltemal duidelik wat die eintlike doel van hierdie organisasies is nie, of wie vir hulle geld gee nie, want dis gewoonlik Amerikaners wat vir ‘n Amerikaanse gehoor preek. Dis nie asof private eiendomsregte, vryheid van spraak, demokrasie en ‘n vrye mark bedreig word in Amerika nie.

Die basiese feite van die oorspronklike artikel klink wel akkuraat. Die sentrum-regse Nederlandse Minister van Binnelandse Sake het gesê die regering dink dat hulle moet wegbeweeg van multikulturalisme en meer klem lê op integrasie. Angela Merkel het ook ‘n paar maande gelede grotendeels dieselfde gesê oor Duitsland. Gebrek aan integrasie is ‘n groot probleem in Wes-Europa, en dis inderdaad iets waaraan die meeste lande hier probeer werk. Vlaamse dorpe nooi vroulike immigrante vir tee, waar hulle vermoedelik heerlik gesels en melktert en koesisters eet.

Dis moeilik om presies te sê wat mense spesifiek bedoel met “multikulturalisme”, en of almal dieselfde bedoel. Die meeste bedoel waarskynlik dat ek vry is om my jembe met ‘n passie te speel, maar dat ek weet ek moet ophou na tienuur saans. Of dat ek vry is om ‘n kerrie van bokvleis en afval te maak op feesdae, maar dat ek weet ek moenie die bok in die straat voor my huis slag nie. Elke ou is vry om sy eie ding te doen, binne die reëls.

Die probleem kom natuurlik wanneer mense nie weet wat hierdie reëls is nie. Wat veral in Nederland gebeur is dat immigrante begin om ghettos te vorm, en dat hulle nooit self buite daardie ghettos kom nie. Omdat hulle die taal nie praat nie, kry hulle nie werk nie. En omdat hulle nooit buite die ghetto kom nie, leer immigrante nooit die gasland se eie kultuur ken nie.

Uiteindelik is multikulturalisme ‘n goeie ding, want dit beteken byna dieselfde as dat mense nie in mekaar se sake lol nie. Maar dit kan net werk as dit wederkerig is, en dit kan net wederkerig wees as almal mekaar se eienaardighede aanvaar. En dis wat die meeste mense in Nederland (hopelik) onder “integrasie” verstaan, dat almal hierdie kultuur van wederkerige aanvaarding deel. Een glo vrouens is nie te vertrou met delikate sake soos om ‘n motorkar te bestuur of in die publiek te verskyn nie, die ander glo daar is niks soos ‘n gram of twee Nederwiet om die week mee af te sluit nie. En die kans dat dit ooit gaan gebeur is vermoedelik redelik skraal.

• * Oudnederlands Woordenboek
• * Vroegmiddelnederlands Woordenboek
• * Woordenboek der Nederlandsche Taal

Die Middelnederlands Woordenboek word volgens die INL in 2009 nog bygevoeg.

Op Google Books is daar ook ‘n paar interessante boeke vir liefhebbers van historiese Nederlands:

Schatkamer der Nederlandsche Oudheden, deur Ludolf Smids (1774)

Ernstighe Teghen-spraeck Aen de Maeght van Hollandt, Vincent van Drielenburch (1617)

Verhandeling over de vlaemsche spelkunst, Pieter Behaegel (1837)

Al drie boeke is ook as PDF beskikbaar.

Miskien is dit ‘n aanduiding van hoe ouderwets die konsep van ‘n nasiestaat in Europa is. Is die mense van hierdie streek werklik so verskillend dat hulle verskillende regerings nodig het? Of maak dit meer sin om ‘n plaaslike verteenwoordiger op ‘n Europese vlak te hê? ‘n Europese Parlement met demokraties verkose verteenwoordigers maak sekerlik meer sin as die Babelse verwarring en vriendjespolitiek waaruit die Europese Parlement vandag bestaan.

Frietn zien in stoafkes gesneen patattn die in frietvet gebakk’n zien. Frietn zien vree populair en typisch voe Belgje. Ip stroate kuj doa vele frietkoten vien.

“Friet’n” is veral gewild in België, “e parlementaire, costitutionele monarchie an de Nôordzêe. ‘t Grênst te zuden an Frankrik, ten ôosten an Duutsland en Luxemburg, en ten noorden an Olland. In’t Westen is er nie echt e gebeur, mo wel de Noordzee. Achter ‘t woater ligt Iengeland.” En daar het jy dit.

Sien ook Die Lae Lande in perspektief: ‘n beknopte beeld van tien eeue Nederland en Vlaandere.

Vir meer foto’s van die kasteel, sien my versameling op Flickr.

Die nuwe spelreëls is nie oral ewe gewild nie, en ‘n aantal Nederlandse koerante, tydskrifte en minstens een publieke omroep het beloof om die nuwe reëls nie te gebruik nie. Die praktiese probleme met so ‘n aanpassing van die spelling van algemene woorde is duidelik: alle taalwerkers (joernaliste, redakteurs, kopieskrywers) moet om klokslag middernag oorskakel, en wat gister nog op die skoolbanke as heilig verkondig is word vandag kettery.

‘n Taal sonder vasgelegde taal- en spelreëls is nie meer ‘n regte taal nie, maar die proses sou andersom as dié van die Nederlandse Taalunie moet werk. Mense praat ‘n taal, en dis die taak van die akademici en taalkundiges om die werklik vas te lê, te standardiseer en te omskryf. ‘n Proses waarby die minderheid van akademici en taalkundiges die taal domineer en aan die sprekers voorskryf kan net sleg afloop.

Vir die beste Nederlandse verwysing, skaf die Van Dale Concise English to Dutch Dictionary / Van Dale Handwoordenboek Engels / Nederlands aan.

Ansichten Vom Niederrhein, von Brabant, Flandern, Holland, England und Frankreich, in Aptil, Mai und Junius 1790